Nunca ye tiempo perdido deixar screbido cumo éran ls tiempos datrás, de cumo bibien las pessonas, quales éran las sues deficuldades, sues alegries i sous delores. Mas todo ganha outra bida quando esso mos ye apersentado cumo lhembráncias dua pessona zde pequerrica, cumo eiqui mos deixa Alcina Pires.