Urte askoren itzulian idatzitako eleberria dugu honako hau. Egilearen aurreko lanak gogoratzea nahikoa da handik hona ibilitako bidearen emaitza umotuagoaz ohartzeko. Azken eleberri honekin urrats handia egin du Pako Aristik eleberrigintzan eta, oro har, bere idazletza osoan. Herri/hirietako modernitatearen azalpen definitiboa da eleberria. Izan ere, denok ere ezinbestean modernoak izanik, ezin esan modu berean garenik. Alde horretatik bada desberdintasunik hiriburu ugari eta anonimoen eta herrietako bizimodu urduri eta aldi berean erritualizatuagoen artean. Azken mundu hori jasotzen du maila sinbolikoan maiz, eta errealitatearen zimurdura gordinenetik bere begiratu zorrotza saihestu gabe beti. Herriko tabernariaren eta desintoxikatzen zegoen lagunaren bisitan heldutako neska motoristaren arteko harreman gero eta sendoagoak markatuko du eleberriaren harilketa xume eta dotorea. Biak ere barmanak izaki, egun argiz lana egiten duena Fermin eta pub gautar batean Luisa. Batean eta bestean gertatu eta entzundakoek eraikiko dituzte eleberriaren pasadizo erakargarri eta ugariak. Batetik bestera dabiltza eleberri honetako bazterrak zeharkatzen dituzten ehiztariak, soinujoleak, txirri erretzaileak, homosexualak eta beste.